Dear Yoga Friends!

The season opens up again with September/October! There are on going Kundalini Yoga & Meditation and Pregnancy yoga classes for mom-to-be at my Beyoglu home and Yoga Sala, Etiler. In addition to that, I have started Life-Coaching sessions scheduled one t- one. For details regarding the yoga schedule please check the website.

This month’s meditation is about developing Self-Love.  I have been working in classes with this meditation and would like to share it here with those that enjoy home practice. In connection with the meditation, I would like to share with all of you one of my most important lessons about love that has stayed in a dear place in my heart all these years.

I was about 13 or 14 walking down the street on a cold winter day that was approaching the afternoon, on the lookout for a bagel man on the street. From the corner of my eye I saw an old lady with snow white hair begging at the corner of the street. I thought to my self “Oh, I hope she does not ask me for money right now, I am late and don’t have the time to deal with her”. Then I thought of crossing to the other side of the road so as to not walk in front of her and avoid the discomfort of ignoring her but there was just too much traffic. So of-course I walked right in front of her, she opened her hands and said “For the love of God, do you have any change too feed the poor.” I became red in the face, angry that she was using the name of God to advertise her begging. Second, I felt like turning around to her and saying “Hey! Do I look like someone who has all this money coming out of my ears, I am only 13”. Then I thought of telling her how she should be ashamed that someone as old as her is asking someone who is almost a child for money. I did none of the above and walked right past her. After a couple of steps, I stopped and thought “Oh! Just give her some change, nothing is worth feeling all these feelings and all this crowded conversation in your mind.” Somewhere in my mind I had also made a note of how she kind of reminded me of my grandmother. “Just, give her the change you have for the bagel and be done with this situation” I thought.  So I went back a couple of steps, took out the money and as I leaned down to give her the change our eyes met unexpectedly and before I even knew what I was doing I took her face very carefully among my hands and kissed her old, wrinkled cheek. She looked at me in amazement, the amazement held some sort of a discovery, as she burst into tears in the most graceful way I had ever seen anyone cry. She looked at me in such a loving way that my own heart ended up in my throat and I started crying. She kept on saying “God, bless you my daughter” over and over again.  I felt like God was talking to me. I understood in a split second how easy it is to change this world, with even a small act. I had fed her true hunger and she had filled my heart with love and wisdom. I understood that in giving we receive and in allowing ourselves to receive we can give. I barely could articulate the word “Thank, you” to her and I left feeling ever so light. My legs had a kind of bounce to them. It gentle flakes began to snow, it was as if the street was prettier then I had ever seen in before, even the crisp air around me had softened up. I finally located the bagel man, he was covering up the goods with plastic. Due to the distance the lady with the white hair was barely audible to me anymore but her words still reached my ears as she said “ God, Bless you, daughter”. I could tell from the tone that she was still crying. I touched my own heart and prayed for her too. We were still conversing…..

Learning to love and accept ourselves is the most priceless treasure we can choose to give ourselves and hence the world at large as we leave the marks of having been such a human being. Look at the word of HUMAN BEING. “Hue”as in light and “Man”. In other words LIGHT BEINGS!

Please click here for more information

Sevgili Yoga Arkadaşları!

Eylül - Ekim  ile beraber sezonu açmış bulunuyoruz. Kundalini Yoga & Meditasyon dersleri ve Hamilelik yogası, Beyoğlu’nda ki evimden ve Yoga Sala da başlamıştır. Bunun ile beraber, teke tek hayat koçluğu seanslarda devam etmektedir. Yoga gün ve saatleri için lütfen www.kundaliniesra.com bakınız.

Bu ayın meditasyonu Kendini –Sevmek. Bu günlerde derslerde sıklık ile bu meditasyonu çalışmaktayız. Evde kendi pratiğini yapmak isteyenlere bu meditasyonu gönderiyorum.  Bu meditasyona bağlantılı olarak, “sevgi” hakkında çok seneler önce başımdan geçen, kalbimde önemli yeri olan bir anımı paylaşmak istiyorum. 

13, 14 yaşımda, Ankara da, soğuk bir kış günü aksam saatlerine yaklaşırken bir şeyler halletmek için yola koyulmuştum. Bir simitçi ararken, göz ucu ile ileride, kar beyazı sacları olan yaslı bir kadının dileniyor olduğunu gördüm. “Ay, inşallah şimdi para istemez benden, geç kaldım ve durmaya vaktim yok” diye düşündüm. Para istediğinde, duymamış gibi davranarak önünden geçmenin rahatsızlığını yasamamak için, karsı kaldırıma geçmeyi düşündüm ama çok trafik vardı. Tam önünden geçerken, kadın “Allah rızası için, bir fakire verecek sadakan var mı? diye el açtı.  Suratimin sinir ile kızardığını hissettim. Bunlar niye hep Tanrının ismini kullanarak, işlerinin reklamını yaparlardı? İçimden “Sence, benim kulaklarımdan para fışkırıyormuş gibi bir halim mi var, görmüyor musun sadece 13 yaşımdayım” diye bağırdım! Sonra yine içimden kadını azarladım “Senin yasındaki bir kadının, torunu yasındaki birisinden, para istemesi ayıp değil mi?” Ama hiç bir şey söylemeden önünden geçtim. Bir kaç adım attıktan sonra, oflayarak geri döndüm. Sonuçta hiç bir şey kafamdaki laf kalabalığına değmezdi, cebimdeki simit parasını verip rahatlamaya karar verdim. Tam önünden geçerken, çok sevdiğim nenemi andırmış olmasını da not etti bir tarafım. Parayı vermek üzere eğildiğimde, beklenmedik bir şekilde göz göze geldik.  Kadının yüzünü avuçlarımın içine aldım ve o buruşuk yanağını öptüm. Ne yaptığımı, yaptıktan sonra idrak etmem mümkün oldu.  Geri çekildiğimde kadın hayretler içinde bana baktı, o hayretin içinde kesif edilmiş bir şeyler yatıyordu ve az gördüğüm bir zarafet içinde ağlamaya başladı ve tekrar, ve tekrar “Allah hiç birseyi senden esirgemesin kızım” diyordu. Yüzündeki ifade benim kendi kalbimi boğazıma taşıdı ve bende yaşlara boğuldum. O birkaç saniyede, esasen bu dünyayı değiştirmenin ne kadar kolay olduğunu ne kadar küçük şeylere dayanabileceğini anladım. Ben onun gerçek açlığını doyurmuş, oda benim kalbimi sevgi ve anlam ile doldurmuştu. Anladım ki gerçekten verirken aynen alabiliyor ve almaya izin verdiğimiz sürece gerçekten verebiliyoruz. Boğuk bir “Sağ, ol” cıktı ağzımdan, dönüp yoluma devam ederken bacaklarımın zıpladığını hissettim. Vücudum çok hafifti. Kar, lapa lapa yağmaya başlamış, o sokak sanki daha güzelleşmiş ve hava bile daha yumuşamıştı. İleride simitçiyi gördüm, simitlerini plastik bir örtü ile kaplıyordu. Uzaklaştığım dilencinin sesi nerdeyse duyamayacağım bir tonda hala kulaklarıma geliyordu, “Yolun hep acık olsun kızım” diyordu. Elimi kalbime getirdim ve ona çok şükür ettim. Hala konuşuyorduk.

Kendimizi sevmek ve kabul etmek, kendimize verebileceğimiz en paha biçilmez mücevher. Ve böyle yaşayan bir varlık olabilmekte dünyaya bırakabileceğimiz en muhteşem hediye. Türkçede “Varlık” kelimesine baktığımızda, hem zenginlik anlamını taşımakta hemde bizi ifade etmekte. İngilizcedeki varlık anlamına gelen “Human Being” yine “Being” olarak “Varlığı” ifade eder aynı zamanda başa gelen “Hu” – “Hue” dan gelir ve ışık demektir. Yani “IŞIK VARLIKLAR”!

Detaylı bilgi için lütfen buraya tıklayın